Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2020

Κάθαρση του ελληνικού ποδοσφαίρου;...Ας αρχίσουν από τη δημοσιογραφία

Και μόνο ο μεγαλόστομος τίτλος που δόθηκε στη συνάντηση δείχνει τον φανφαρονισμό, τις ψευτοπροσδοκίες και το άστοχο της προσπάθειας: «Μπιγκ φορ»!
Σιγά που θα γινόταν έστω μισό βήμα προς την εξυγίανση! Το ξεσάλωμα με τις...
ανακοινώσεις την επομένη του «Μπιγκ», απέδειξε το φιάσκο. Είναι αυταπάτη –στα όρια της αφέλειας, ακόμα και της βαριάς
ανοησίας– να πιστεύεις ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο θα φτιάξει κάποτε, με οποιαδήποτε κυβέρνηση, με οποιαδήποτε ηγεσία στους συλλόγους. Αυταπάτη και μωρία, εθελοτυφλία και στρουθοκαμηλισμός.

Η αρρώστια είναι βαθιά, είναι εκφυλιστική και η κατάσταση μη ανατάξιμη. Το χειρότερο: έχει προσβάλει τη δημοσιογραφία, δυστυχώς όχι μόνο την αθλητική. Δημοσιογράφοι- ντουντούκες, δημοσιογράφοι που τελούν σε διατεταγμένη υπηρεσία, που γράφουν καθ' υπόδειξη, που κινούνται μόνο σε χαραγμένη, δοτή, γραμμή, που τηλεφωνούν πριν δημοσιεύσουν όχι για να διασταυρώσουν την είδηση αλλά για να πάρουν έγκριση, που δέχονται σιωπηλοί υποδείξεις από τον «επιστάτη», που κάνουν ερωτήσεις-πάσες για πάρουν απαντήσεις-γκολ στην προπαγάνδα.

Δημοσιογράφοι που αποτελούν μέρος του σχεδίου –χυμένο μελάνι στη μουντζούρα της ποδοσφαιρικής ασχήμιας. Δημοσιογράφοι που κατασκευάζουν ειδήσεις, που ανεβάζουν σε σάιτ την κριτική τους και μετά από λίγο την αναπροσαρμόζουν σύμφωνα με την ανακοίνωση της ομάδας για να ευθυγραμμιστούν μαζί της. Δημοσιογράφοι-άτυποι εκπρόσωποι που κάνουν μπούλινγκ σε αντιπάλους, που δεν μπορούν να κάτσουν στα ίδια δημοσιογραφικά θεωρεία με τους «απέναντι» δημοσιογράφους, γιατί ενδέχεται να πιαστούν στα χέρια. (Κάποτε, όχι παλιά, έγινε την παραμονή ενός ντέρμπι λόγος για την ανάγκη παρουσίας αστυνομίας στον χώρο εργασίας τους, στο γήπεδο, αλλά ευτυχώς ο κλάδος δεν έφτασε ΚΑΙ σε αυτό το ρεζιλίκι).

Δημοσιογράφοι που μετακινούνται από Μέσο σε Μέσο γιατί έτσι αρέσει στο άτυπο αφεντικό• δημοσιογράφοι που διορίζονται σε φορείς με παχυλούς μισθούς, που ό,τι και να γίνει θα βρουν δουλίτσα με τη μεσολάβηση του αφέντη, που παίζουν ρόλο Γραφείου Προπαγάνδας• δημοσιογράφοι ακροβολισμένοι σε εφημερίδες, σέ σάιτ, σε ραδιόφωνα για «να κάνουν τη δουλειά». Δημοσιογράφοι φυτεμένοι σε θέσεις, στρατευμένοι, ταγμένοι.

Η κάθαρση στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν θα έρθει ποτέ. Θεωρητικά, Φίφα και Ουέφα αν ήθελαν να φτιάξουν το ρημαγμένο ελληνικό ποδόσφαιρο, θα έπρεπε να αρχίσουν τη θεραπεία από ένα μέρος της δημοσιογραφίας που νοσεί (πανελλαδικά!) και που τροφοδοτεί τη σήψη. Μόνο με δημοσιογραφία ανεξάρτητη που δεν θα είναι όχημα εξυπηρέτησης, αλλά εργαλείο κριτικής και ελέγχου, θα μπορούσε κάτι να αλλάξει. Αλλά δεν μπορεί, δεν γίνεται, δεν θα αλλάξει!

harddog-sport.blogspot.com